Δευτέρα, 30 Νοεμβρίου -0001 00:00

Μεσογειακή αναιμία και διατροφικά ελλείμματα

Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(1 Ψήφος)

Ο όρος "Θαλασσαιμίες" περιλαμβάνει μια ετερογενή ομάδα κληρονομικών διαταραχών με κύριο χαρακτηριστικό τη διαταραχή στη σύνθεση της αιμοσφαιρίνης, που οφείλεται σε ελαττωματική παραγωγή των αιμοσφαιρινικών αλυσίδων Α και Β. Το αποτέλεσμα είναι η ανεπαρκής αιμοποίηση, η καταστροφή των ερυθρών αιμοσφαιρίων στο περιφερικό αίμα και η εμφάνιση αναιμίας(Μεσογειακή αναιμία). Στην πιο σοβαρή μορφή, οι ασθενείς χρειάζονται μεταγγίσεις αίματος από νωρίς στην πορεία της ζωής τους.

Η πλέον σημαντική παρενέργεια των μεταγγίσεων είναι η υπερφόρτωση του οργανισμού των ασθενών με σίδηρο(αιμοσιδήρωση), που επικάθεται στα όργανα και δημιουργεί σοβαρά προβλήματα (πχ καρδιακή ανεπάρκεια). Ωστόσο, με τη βελτίωση των θεραπειών αποσιδήρωσης το πρόβλημα αυτό αντιμετωπίζεται πλέον ικανοποιητικά και έτσι το ενδιαφέρον των επιστημόνων στρέφεται και σε άλλους τομείς, με σημαντικότερο αυτόν που αφορά στην διατροφική κατάσταση των ασθενών.

Η ιδανική διατροφική κατάσταση είναι απαραίτητη για τη σωστή ανάπτυξη, τη λειτουργία του ανοσοποιητικού, και την υγεία των οστών. Οι πάσχοντες από μεσογειακή αναιμία παρουσιάζουν ανεπαρκή ανάπτυξη, πτωχή λειτουργία του ανοσοποιητικού, αυξημένο οξειδωτικό στρες και διαταραχές των οστών. Έχουν λοιπόν παρατηρηθεί σημαντικά διατροφικά ελλείμματα σε υδατοδιαλυτές (σύμπλεγμα βιταμινών Β) και λιποδιαλυτές βιταμίνες καθώς και σε απαραίτητα ιχνοστοιχεία. Τα μειωμένα επίπεδα των συστατικών αυτών έχουν παρατηρηθεί παρά την θεωρητικά επαρκή διατροφική πρόσληψη και αποδίδονται είτε σε μειωμένη απορρόφηση, είτε σε αυξημένες απώλειες.
Σε μια σημαντική μελέτη ωστόσο ελέγχθηκαν οι διατροφικές συνήθειες ασθενών με μεσογειακή αναιμία. Φάνηκε ότι οι ασθενείς αυτοί (από τις ΗΠΑ και τον Καναδά) κατανάλωναν ανεπαρκείς ποσότητες σημαντικών τροφών και η πρόσληψή τους χειροτέρευε με την αύξηση της ηλικίας. Ιδιαίτερου ενδιαφέροντος ήταν η ανεπαρκής πρόσληψη βιταμίνης Α, D, Ε και Κ, φυλλικού οξέος, ασβεστίου και μαγνησίου με το βαθμό του ελλείμματος να έχει σημασία για την ανάπτυξη επιπλοκών.

Αυτά τα ευρήματα ενισχύουν την ανάγκη για διατροφική παρακολούθηση και βελτιστοποίηση της διατροφικής πρόσληψης των θρεπτικών συστατικών, μέσω των κατάλληλων τροφών και της σωστής χρήσης των συμπληρωμάτων διατροφής. Ειδικότερα, οι πολυβιταμίνες που δεν περιέχουν σίδηρο, αλλά και η στοχευμένη αναπλήρωση των ελλειμμάτων βιταμινών και ιχνοστοιχείων με συγκεκριμένα σκευάσματα μπορεί να φανούν πολύ χρήσιμα μέτρα για τη βελτίωση της υγείας αυτών των ασθενών.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

1. Inadequate dietary intake in patients with thalassemia. Fung EB, Xu Y, Trachtenberg F, Odame I, Kwiatkowski JL, Neufeld EJ, Thompson AA, Boudreaux J, Quinn CT, Vichinsky EP; Thalassemia Clinical Research Network. J Acad Nutr Diet. 2012 Jul;112(7):980-90.

2. Nutritional deficiencies in iron overloaded patients with hemoglobinopathies. Claster S, Wood JC, Noetzli L, Carson SM, Hofstra TC, Khanna R, Coates TD. Am J Hematol. 2009 Jun;84(6):344-8.

ΣΥΝΤΑΚΤΗΣ
ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΚΑΡΑΜΟΥΝΤZΟΣ

MD, MSc ΓΑΣΤΡΕΝΤΕΡΟΛΟΓΟΣ – ΗΠΑΤΟΛΟΓΟΣ - ΕΝΔΟΣΚΟΠΟΣ